Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сяло, -а; мн. сёлы (з лічэбнік 2, 3, 4 сяло), сёл; ніякі род
  1. Вялікая вёска, гаспадарчы і адміністрацыйны цэнтр для навакольных паселішчаў; у дарэвалюцыйнай Расіі — паселішча з царквой. Саўгас — вялікае сяло — патанаў у зеляніне. ← Алесь Асіпенка. Зазер'е — сяло вялікае. Адзін канец яго ўпіраецца ў возера, а другі хаваецца ў лесе. ← Мікола Ваданосаў.
  2. Любы населены пункт негарадскога тыпу. Наўпрост ідзе дарога Праз гарады і сёлы. ← Мікола Аўрамчык. Звіняць, як срэбра, песні Па сёлах, гарадах. ← Якуб Колас. // зборны назоўнік Жыхары такога паселішча. Прачнулася сяло таксама раней звычайнага. ← Алена Васілевіч. Глядзела і не бачыла, Як збеглася сяло. Святое гора матчына Усім душу пякло. ← Пімен Панчанка.
  •••
  Ні к сяду ні к гораду — зусім недарэчы, неўпапад, не да месца.

❌

сяло

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сяло
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сяло́ мн. сёлы, (2, 3, 4) сялы́
Родны каго? чаго?	сяла́ мн. сё́л
Давальны каму? чаму?	сялу́ мн. сёлам
Вінавальны каго? што?	сяло́ мн. сёлы, (2, 3, 4) сялы́
Творны кім? чым?	сяло́м мн. сёламі
Месны у кім? у чым?	сяле́ мн. сёлах
Клічная форма	— мн. —

Слова сяло (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сяло — у родным, давальным, творным і месным склоне

сяло

Навігатар

Мемчыкі