Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

та́мбур¹, -а, мужчынскі род
  1. Частка памяшкання (паміж знадворнымі і ўнутранымі дзвярамі), якая засцерагае ад пападання ў памяшканне халоднага паветра. Праз хвіліну Ларыса стаяла ў тамбуры ізалятара, старанна шоргала падэшвамі па апілках. ← Алесь Стаховіч.
  2. Закрытая пляцоўка пасажырскага чыгуначнага вагона. Уваходзячы ў вагон, Багуцкі прыпыніўся быў у тамбуры і твар у твар сутыкнуўся з памятай кепкай. ← Міхась Лынькоў. Андрэй ускочыў на падножку вагона і знік у тамбуры. ← Яўген Васілёнак.
  3. спецыяльны тэрмін Цыліндрычная або шматгранная верхняя частка будынка, якая падтрымлівае купал; барабан (у 3 знач.).
   [Фр. tambour.]
та́мбур², -у, мужчынскі род
  Род вязання або вышывання вочка ў вочка.
   [Фр. tambour]
тамбу́р¹, -а, мужчынскі род
  устарэлае Барабан (у 1 знач.).
   [Фр. tambour з араб.]
тамбу́р², -а, мужчынскі род
  Тое, што і танбур.

❌

тамбур

гэта

— частка памяшкання; пляцоўка ў вагоне

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тамбур
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	та́мбур мн. та́мбуры
Родны каго? чаго?	та́мбура мн. та́мбураў
Давальны каму? чаму?	та́мбуру мн. та́мбурам
Вінавальны каго? што?	та́мбур мн. та́мбуры
Творны кім? чым?	та́мбурам мн. та́мбурамі
Месны у кім? у чым?	та́мбуры мн. та́мбурах
Клічная форма	— мн. —

Слова тамбур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік тамбур — у родным, давальным, творным і месным склоне

тамбур

Навігатар

Мемчыкі