Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

тлумач, -а, мужчынскі род
1. гістарычны тэрмін Асоба, якая выкарыстоўвалася для вуснага перакладу з замежнай мовы ў час размовы. // Службовая асоба, якая выконвала абавязкі перакладчыка ў час афіцыйных перагавораў.
2. размоўнае слова Тое, што і тлумачальнік. Сымоніха з Лявоніхай .. пачынаюць гутарку. Мова іх на першы погляд здаецца самай простай .. Каб зразумець глыбокі сэнс гэтай мовы, патрэбен добры тлумач — іначай чалавек не пачуе праўдзівага смаку. ← Змітрок Бядуля.

❌

тлумач

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тлумач
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	тлума́ч мн. тлумачы́
Родны каго? чаго?	тлумача́ мн. тлумачо́ў
Давальны каму? чаму?	тлумачу́ мн. тлумача́м
Вінавальны каго? што?	тлумача́ мн. тлумачо́ў
Творны кім? чым?	тлумачо́м мн. тлумача́мі
Месны у кім? у чым?	тлумачу́ мн. тлумача́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

Мне спадабаўся хлопец, а я яму не. Таму ён мне цяпер таксама не падабаецца. Вельмі рэкамендую гэтую схему.

Слова тлумач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік тлумач — у родным, давальным, творным і месным склоне

тлумач

Навігатар

Мемчыкі