Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 туз¹, -а; мн. тузы, -оў; мужчынскі род
  1. Старшая ў сваёй масці ігральная карта з адным ачком пасярэдзіне. Піковы туз. ▪ Шаірка паклаў перад Бандарэнкам карту, сказаўшы: — Табе, як начальніку, туга. ← Алесь Асіпенка.
  2. пераноснае значэнне; чаго або які. размоўнае слова Багаты чалавек, высокапастаўленая, уплывовая асоба. Фінансавыя тузы Амерыкі. ▪ Нью-Йорк не знаў такіх падзей. Тузы глядзяць з пагардай: ідуць натоўпы цэлы дзень у Мэдзісан Сквер-Гардэн. ← Анатоль Вялюгін. У зале было паўнютка. На пярэдніх радах сядзелі гарадскія тузы, афіцэры з жонкамі, настаўнікі. ← Сцяпан Александровіч. // Пра вядомага, праслаўленага ў якой-н. галіне дзейнасці чалавека. Літаратурныя тузы. Тэатральныя тузы. // Таўстун, накормлены, напоены да адвалу. Наеўся, як туз. п'янюсенек — туз тузам.
   [Польск. tuz ад ням. Daus.]
 туз², -а, мужчынскі род
  Невялікая лёгкая двухвёславая шлюпка для аднаго весляра.
   [Ад англ. two — два.]
 туз³, -а, мужчынскі род
  У выразе: даць туза каму — моцна ўдарыць кулаком.