STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тузлукаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тузлукава́нне мн. тузлукава́нні |
| Родны каго? чаго? |
тузлукава́ння мн. тузлукава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
тузлукава́нню мн. тузлукава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
тузлукава́нне мн. тузлукава́нні |
| Творны кім? чым? |
тузлукава́ннем мн. тузлукава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
тузлукава́нні мн. тузлукава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
tuzlukavannie — беларуская лацінка
Слова тузлукаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тузлукаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове туізл + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ту́зін (5)
(12) прадукава́нне ‹
› Ту́зла (5)
(11) рэдукава́нне ‹
› тузлу́к (6)
(9) кукава́нне ‹
› тузлу́чны (8)
(10) брукава́нне ‹
› тузну́ць (7)
(12) забрукава́нне ‹
› тузо́вы (6)
(10) друкава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
