мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
тузлу́к — назоўнік тузлу́чны — прыметнік
канцэпт

тузлукаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тузлукаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 тузлукава́нне

мн.  тузлукава́нні
Родны
каго? чаго?		 тузлукава́ння

мн.  тузлукава́нняў
Давальны
каму? чаму?		 тузлукава́нню

мн.  тузлукава́нням
Вінавальны
каго? што?		 тузлукава́нне

мн.  тузлукава́нні
Творны
кім? чым?		 тузлукава́ннем

мн.  тузлукава́ннямі
Месны
у кім? у чым?		 тузлукава́нні

мн.  тузлукава́ннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае


Хікікаморы (той, хто знаходзіцца ў адзіноце) можа не выходзіць з хаты гадамі.

Прызнайся ўжо нарэшце: ты хікікаморы.

tuzlukavannie — беларуская лацінка

Слова тузлукаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік тузлукаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове туізл + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ту́зін (5)

(12) прадукава́нне ‹

› Ту́зла (5)

(11) рэдукава́нне ‹

› тузлу́к (6)

(9) кукава́нне ‹

› тузлу́чны (8)

(10) брукава́нне ‹

› тузну́ць (7)

(12) забрукава́нне ‹

› тузо́вы (6)

(10) друкава́нне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

паціху