STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова удзіманне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
удзіма́нне мн. удзіма́нні |
| Родны каго? чаго? |
удзіма́ння мн. удзіма́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
удзіма́нню мн. удзіма́нням |
| Вінавальны каго? што? |
удзіма́нне мн. удзіма́нні |
| Творны кім? чым? |
удзіма́ннем мн. удзіма́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
удзіма́нні мн. удзіма́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Дрэнны настаўнік апісвае, добры тлумачыць, выдатны паказвае, а вялікі — натхняе.
udzimannie — беларуская лацінка
Слова удзіманне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік удзіманне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове удзірванеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› удзё́ўбвацца (11)
(9) здзіма́нне ‹
› удзё́ўбваць (10)
(11) раздзіма́нне ‹
› удзіма́льны (10)
(15) кроплездзіма́нне ‹
› удзіма́цца (9)
(10) выдзіма́нне ‹
› удзіма́ць (8)
(9) абніма́нне ‹
› удзірване́ласць (14)
(9) адніма́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
