мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
унараўля́ць — дзеяслоў унармава́нне — назоўнік
канцэпт

унармаванасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова унармаванасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 унармава́насць

мн.  унармава́насці
Родны
каго? чаго?		 унармава́насці

мн.  унармава́насцяў, унармава́насцей
Давальны
каму? чаму?		 унармава́насці

мн.  унармава́насцям
Вінавальны
каго? што?		 унармава́насць

мн.  унармава́насці
Творны
кім? чым?		 унармава́насцю

мн.  унармава́насцямі
Месны
у кім? у чым?		 унармава́насці

мн.  унармава́насцях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Я хацела б зноў стаць 17-гадовай. Каб прасраць сваё жыццё іначай. У мяне з'явіліся свежыя ідэі.


unarmavanasć — беларуская лацінка

Слова унармаванасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік унармаванасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове унармаванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› унаравіцца (10)

(19) незапраграмава́насць ‹

› унараві́ць (9)

(19) перапраграмава́насць ‹

› унараўля́ць (10)

(15) неўтаймава́насць ‹

› унармава́нне (11)

(15) неўнармава́насць ‹

› унармава́ны (10)

(14) інфармава́насць ‹

› унармава́ны (10)

(16) паінфармава́насць ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

успомніць у старасці