аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фаршыроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фаршыро́ўка мн. фаршыро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
фаршыро́ўкі мн. фаршыро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
фаршыро́ўцы мн. фаршыро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
фаршыро́ўку мн. фаршыро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
фаршыро́ўкай, фаршыро́ўкаю мн. фаршыро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
фаршыро́ўцы мн. фаршыро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
гэтыя рэкламы накшталт «хочаш пачаць працаваць у айці?» — шчыра кажучы, я ўвогуле не хачу ПРАЦАВАЦЬ
faršyroŭka — беларуская лацінка
Слова фаршыроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фаршыроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фарынатом + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фаршырава́ць (11)
(10) клішыро́ўка ‹
› фаршыро́ваны (11)
(11) бланшыро́ўка ‹
› фаршыро́ваны (11)
(10) маршыро́ўка ‹
› фарынато́м (9)
(9) футэро́ўка ‹
› фары́наўскі (10)
(7) вяро́ўка ‹
› фарынгалізава́ны (15)
(13) трохкаляро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.