аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ашалёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ашалё́ўка мн. ашалё́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
ашалё́ўкі мн. ашалё́вак |
| Давальны каму? чаму? |
ашалё́ўцы мн. ашалё́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ашалё́ўку мн. ашалё́ўкі |
| Творны кім? чым? |
ашалё́ўкай, ашалё́ўкаю мн. ашалё́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ашалё́ўцы мн. ашалё́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуй: злых на прывязі трымаюць.
Мы вывучаем мовы, бо мова — адзінае, што небескарысна вывучыць нават дрэнна.
Като Ломбašalioŭka — беларуская лацінка
Слова ашалёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ашалёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ашалом + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ашалё́ўванне (11)
(11) двухцалё́ўка ‹
› ашалё́ўвацца (11)
(7) шалё́ўка ‹
› ашалё́ўваць (10)
(7) шалё́ўка ‹
› ашало́м (6)
(9) абшалё́ўка ‹
› ашало́міцца (10)
(9) адшалё́ўка ‹
› ашало́міць (9)
(10) падшалё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).