аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
ашалё́ўваць — дзеяслоў ашало́м — назоўнік
канцэпт

ашалёўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ашалёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ашалё́ўка

мн.  ашалё́ўкі
Родны
каго? чаго?
ашалё́ўкі

мн.  ашалё́вак
Давальны
каму? чаму?
ашалё́ўцы

мн.  ашалё́ўкам
Вінавальны
каго? што?
ашалё́ўку

мн.  ашалё́ўкі
Творны
кім? чым?
ашалё́ўкай, ашалё́ўкаю

мн.  ашалё́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
ашалё́ўцы

мн.  ашалё́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не злуй: злых на прывязі трымаюць.


Мы вывучаем мовы, бо мова — адзінае, што небескарысна вывучыць нават дрэнна.

Като Ломб

ašalioŭka — беларуская лацінка

Слова ашалёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік ашалёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове ашалом + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ашалё́ўванне (11)

(11) двухцалё́ўка

ашалё́ўвацца (11)

(7) шалё́ўка

ашалё́ўваць (10)

(7) шалё́ўка

ашало́м (6)

(9) абшалё́ўка

ашало́міцца (10)

(9) адшалё́ўка

ашало́міць (9)

(10) падшалё́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).