аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абшалёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абшалё́ўка мн. абшалё́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
абшалё́ўкі мн. абшалё́вак |
| Давальны каму? чаму? |
абшалё́ўцы мн. абшалё́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
абшалё́ўку мн. абшалё́ўкі |
| Творны кім? чым? |
абшалё́ўкай, абшалё́ўкаю мн. абшалё́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абшалё́ўцы мн. абшалё́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смачны жабе арэх, ды зубоў Бог не даў.
пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
abšalioŭka — беларуская лацінка
Слова абшалёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абшалёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абшалушванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абшалё́ўванне (12)
(7) шалё́ўка ‹
› абшалё́ўвацца (12)
(7) шалё́ўка ‹
› абшалё́ўваць (11)
(8) ашалё́ўка ‹
› абшало́паны (10)
(9) адшалё́ўка ‹
› абшало́паны (10)
(10) падшалё́ўка ‹
› абшалу́шаны (10)
(8) габлё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.