Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шалёўка, -і, ДМ -лёўцы, жаночы род
  1. Дзеянне паводле знач. дзеяслоў шаляваць.
  2. зборны назоўнік Тонкія дошкі, якія ідуць на абшыўку драўляных пабудоў. Сярод двара чарнеюць пад дажджом напілаваныя на цыркулярцы шалёўкі, складзеныя высокім трохкутнікаў, каб не каселі. ← Якуб Ермаловіч. Высокая масіўная брама была збіта ўзорам з нарэзаных шалёвак. ← Ігнат Дуброўскі. Пятро доўга Ішоў.. паўз абшытыя шалёўкай прысадзістыя дамы — амаль кожны з блакітнымі аканіцамі. ← Міхась Стральцоў. // Абшыўка з такіх дошак. Пятро І ў сваім двары быў гаспадар. Хоць дом у яго быў даўні, але жаўцеў шалёўкай, нібы падвошчаны. ← Мікола Ракітны. Чалавек працягнуў паверх шалёўкі калючы дрот, каб не лавілі падшывальцы ў сад, бліжэй перавязаў сабаку. ← Міхась Даніленка.
  3. Родны склон мн. шалёвак. Адна з такіх дошак. Выбраўшы паточаную шашалем шалёўку, [стары] скінуў яе на ніз. ← Янка Брыль.
  4. Накладныя планкі вакол акна, дзвярэй. Бярвенне было здаровае, смольнае, шуфляды ў вокнах тоўстыя, і шалёўка на іх шчыльна дапушчана. ← Кузьма Чорны. Алёша пачуў, як яго пацягнула ўперад, падняло ўгору ад зямлі аж да верхняй шалёўкі ў акне. ← Іван Пташнікаў.
   [Ад польск. szalówka.]