аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чэкат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чэ́кат мн. чэ́каты |
| Родны каго? чаго? |
чэ́кату мн. чэ́катаў |
| Давальны каму? чаму? |
чэ́кату мн. чэ́катам |
| Вінавальны каго? што? |
чэ́кат мн. чэ́каты |
| Творны кім? чым? |
чэ́катам мн. чэ́катамі |
| Месны у кім? у чым? |
чэ́каце мн. чэ́катах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Рана ўстанеш — многа зробіш.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
čekat — беларуская лацінка
Слова чэкат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чэкат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чэкіст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Чэка́ (4)
(7) гу́лькат ‹
› чэ́кавы (6)
(5) рэ́кат ‹
› чэкада́вец (9)
(6) крэ́кат ‹
› чэ́каць (6)
(4) я́кат ‹
› чэкі́ст (6)
(7) аміяка́т ‹
› чэкі́стка (8)
(12) вуглеаміяка́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).