аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шу́рка мн. шу́ркі |
| Родны каго? чаго? |
шу́ркі мн. шу́рак |
| Давальны каму? чаму? |
шу́рцы мн. шу́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
шу́рку мн. шу́ркі |
| Творны кім? чым? |
шу́ркай, шу́ркаю мн. шу́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
шу́рцы мн. шу́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лішняе мудраванне — дураванне.
Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.
šurka — беларуская лацінка
Слова шурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шурка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шуроўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шу́рам-бу́рам (11)
(7) качу́рка ‹
› шура́ць (6)
(7) я́шчурка ‹
› шу́ргаць (7)
(7) пячу́рка ‹
› шуро́вачны (9)
(8) брашу́рка ‹
› шуро́ўка (7)
(7) бабы́рка ‹
› шуро́ўка (7)
(9) павады́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.