аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шуроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шуро́ўка мн. шуро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шуро́ўкі мн. шуро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
шуро́ўцы мн. шуро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шуро́ўку мн. шуро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шуро́ўкай, шуро́ўкаю мн. шуро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шуро́ўцы мн. шуро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.
Калі купіць дом ля мора, табе пачнуць тэлефанаваць нават стрыечныя аднакласнікі.
šuroŭka — беларуская лацінка
Слова шуроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шуроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шурпаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шу́ргаць (7)
(8) шнуро́ўка ‹
› шу́рка (5)
(12) перашнуро́ўка ‹
› шуро́вачны (9)
(11) расшнуро́ўка ‹
› шурпава́тасць (12)
(10) брашуро́ўка ‹
› шурпава́ты (9)
(13) разбрашуро́ўка ‹
› шурпа́сты (8)
(8) шыфро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.