STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова расшнуроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
расшнуро́ўка мн. расшнуро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
расшнуро́ўкі мн. расшнуро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
расшнуро́ўцы мн. расшнуро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
расшнуро́ўку мн. расшнуро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
расшнуро́ўкай, расшнуро́ўкаю мн. расшнуро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
расшнуро́ўцы мн. расшнуро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
пішуцца разам, то-бок без прабелу:
збольшага, якраз, падчас
пісаць асобна:
на жаль
пісаць праз злучок:
то-бок
rasšnuroŭka — беларуская лацінка
Слова расшнуроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік расшнуроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове расшпільванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› расшнуро́ўванне (14)
(8) умуро́ўка ‹
› расшнуро́ўвацца (14)
(8) шнуро́ўка ‹
› расшнуро́ўваць (13)
(12) перашнуро́ўка ‹
› расшны́кацца (11)
(7) шуро́ўка ‹
› расшпі́лены (10)
(7) шуро́ўка ‹
› расшпі́лены (10)
(10) брашуро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
