STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шнуроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шнуро́ўка мн. шнуро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
шнуро́ўкі мн. шнуро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
шнуро́ўцы мн. шнуро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
шнуро́ўку мн. шнуро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
шнуро́ўкай, шнуро́ўкаю мн. шнуро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шнуро́ўцы мн. шнуро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.
— Субота, а ты цвярозы?!
— Я вырашыў пайсці супраць сістэмы, заняцца самаразвіццём і весці здаровы лад жыцця.
— Няма грошай?
— Няма грошай.
šnuroŭka — беларуская лацінка
Слова шнуроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шнуроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шныканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шну́рам (6)
(10) надмуро́ўка ‹
› шнуро́вачны (10)
(10) падмуро́ўка ‹
› шнуро́к (6)
(8) умуро́ўка ‹
› шны́канне (8)
(12) перашнуро́ўка ‹
› шны́каць (7)
(11) расшнуро́ўка ‹
› шны́кнуць (8)
(7) шуро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь