STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчопаць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчо́паць мн. шчо́пці |
| Родны каго? чаго? |
шчо́пця мн. шчо́пцяў |
| Давальны каму? чаму? |
шчо́пцю мн. шчо́пцям |
| Вінавальны каго? што? |
шчо́паць мн. шчо́пці |
| Творны кім? чым? |
шчо́пцем мн. шчо́пцямі |
| Месны у кім? у чым? |
шчо́пці мн. шчо́пцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бацька і маці ад Бога ў хаце, хто іх зневажае, дабра не знае.
Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
ščopać — беларуская лацінка
Слова шчопаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчопаць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчотачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчо́лачнасць (11)
(6) цо́паць ‹
› шчо́лачны (8)
(8) дацо́паць ‹
› шчо́мысліцкі (11)
(8) пацо́паць ‹
› Шчо́рс (5)
(7) карпа́ць ‹
› Шчо́рс (5)
(9) пакарпа́ць ‹
› шчо́тачка (8)
(8) скарпа́ць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
