STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчотачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчо́тачка мн. шчо́тачкі |
| Родны каго? чаго? |
шчо́тачкі мн. шчо́тачак |
| Давальны каму? чаму? |
шчо́тачцы мн. шчо́тачкам |
| Вінавальны каго? што? |
шчо́тачку мн. шчо́тачкі |
| Творны кім? чым? |
шчо́тачкай, шчо́тачкаю мн. шчо́тачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчо́тачцы мн. шчо́тачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
ščotačka — беларуская лацінка
Слова шчотачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчотачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчотачнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчо́паць (7)
(10) хрыпо́тачка ‹
› Шчо́рс (5)
(9) чачо́тачка ‹
› Шчо́рс (5)
(9) чачо́тачка ‹
› шчо́тачнік (9)
(8) га́птачка ‹
› шчо́тачны (8)
(9) ква́ртачка ‹
› шчо́тка (6)
(8) ка́ртачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
