STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчотачнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчо́тачнік мн. шчо́тачнікі |
| Родны каго? чаго? |
шчо́тачніка мн. шчо́тачнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
шчо́тачніку мн. шчо́тачнікам |
| Вінавальны каго? што? |
шчо́тачніка мн. шчо́тачнікаў |
| Творны кім? чым? |
шчо́тачнікам мн. шчо́тачнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчо́тачніку мн. шчо́тачніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
ščotačnik — беларуская лацінка
Слова шчотачнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчотачнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчотка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Шчо́рс (5)
(8) се́тачнік ‹
› Шчо́рс (5)
(9) плі́тачнік ‹
› шчо́тачка (8)
(8) ні́тачнік ‹
› шчо́тачны (8)
(12) бяспо́ртачнік ‹
› шчо́тка (6)
(12) напа́рстачнік ‹
› шчоткападо́бны (13)
(8) ца́цачнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
