STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова энка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
э́нка мн. э́нкі |
| Родны каго? чаго? |
э́нкі мн. э́нак |
| Давальны каму? чаму? |
э́нцы мн. э́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
э́нку мн. э́нак |
| Творны кім? чым? |
э́нкай, э́нкаю мн. э́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
э́нцы мн. э́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.
enka — беларуская лацінка
Слова энка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік энка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове энкавэдыст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Эні́гма (6)
(9) канюшы́нка ‹
› энігматы́чнасць (14)
(8) пляшы́нка ‹
› энігматы́чны (11)
(8) смяшы́нка ‹
› энкавэды́ст (10)
(12) дэмімандэ́нка ‹
› энкавэдэ́шнік (12)
(10) нараджэнка ‹
› энка́ўстыка (10)
(12) перараджэ́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
не пераклалі, бо ўсе твае суразмоўі былі на рускай мове