STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абруч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абру́ч мн. абручы́ |
| Родны каго? чаго? |
абруча́ мн. абручо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
абручу́ мн. абруча́м |
| Вінавальны каго? што? |
абру́ч мн. абручы́ |
| Творны кім? чым? |
абручо́м мн. абруча́мі |
| Месны у кім? у чым? |
абручы́ мн. абруча́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не лічы кветачкі ўвесну, а палічы ягадкі ўвосень.
Па кветках яблыкаў не лічы.
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
abruč — беларуская лацінка
Слова абруч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абруч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абручальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абрусі́цельны (12)
(7) галару́ч ‹
› абрусі́ць (8)
(7) самару́ч ‹
› абру́сны (7)
(7) аднару́ч ‹
› абручальнік (11)
(6) абе́руч ‹
› абручкава́нне (12)
(5) біру́ч ‹
› абру́чны (7)
(5) по́руч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
