абручальнік

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова абручальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	абручальнік мн. абручальнікі
Родны каго? чаго?	абручальніка мн. абручальнікаў
Давальны каму? чаму?	абручальніку мн. абручальнікам
Вінавальны каго? што?	абручальніка мн. абручальнікаў
Творны кім? чым?	абручальнікам мн. абручальнікамі
Месны у кім? у чым?	абручальніку мн. абручальніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць

пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы

пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!

abručaĺnik — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА