аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абручык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абру́чык мн. абру́чыкі |
| Родны каго? чаго? |
абру́чыка мн. абру́чыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
абру́чыку мн. абру́чыкам |
| Вінавальны каго? што? |
абру́чык мн. абру́чыкі |
| Творны кім? чым? |
абру́чыкам мн. абру́чыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абру́чыку мн. абру́чыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без хлеба яда — да парога хада.
Не важна, колькі пражыў — важна ЯК.
abručyk — беларуская лацінка
Слова абручык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абручык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абрушвальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абручальнік (11)
(8) валю́тчык ‹
› абручкава́нне (12)
(10) плагіятчык ‹
› абру́чны (7)
(12) саракапя́тчык ‹
› абру́шаны (8)
(9) плюга́ўчык ‹
› абру́шаны (8)
(8) рука́ўчык ‹
› абру́швальнік (12)
(10) кучара́ўчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.