аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ялаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
я́лаўка мн. я́лаўкі |
| Родны каго? чаго? |
я́лаўкі мн. я́лавак |
| Давальны каму? чаму? |
я́лаўцы мн. я́лаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
я́лаўку мн. я́лавак |
| Творны кім? чым? |
я́лаўкай, я́лаўкаю мн. я́лаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
я́лаўцы мн. я́лаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
jalaŭka — беларуская лацінка
Слова ялаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ялаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ялаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› я́лавічына (9)
(8) по́слаўка ‹
› я́лавічынка (10)
(7) була́ўка ‹
› я́лавы (5)
(8) прыла́ўка ‹
› ялдо́н (5)
(5) ма́ўка ‹
› ялееасвячэ́нне (13)
(10) нарка́маўка ‹
› ялеепама́занне (13)
(7) на́маўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.