Вануату

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова Вануату
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Вануа́ту мн. Вануа́ту
Родны каго? чаго?	Вануа́ту мн. Вануа́ту
Давальны каму? чаму?	Вануа́ту мн. Вануа́ту
Вінавальны каго? што?	Вануа́ту мн. Вануа́ту
Творны кім? чым?	Вануа́ту мн. Вануа́ту
Месны у кім? у чым?	Вануа́ту мн. Вануа́ту
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смоўж паўзе, пачаканку вязе.

што б гэта ні значыла

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

Vanuatu — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА