аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова Макар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Мака́р мн. Мака́ры |
| Родны каго? чаго? |
Мака́ра мн. Мака́раў |
| Давальны каму? чаму? |
Мака́ру мн. Мака́рам |
| Вінавальны каго? што? |
Мака́ра мн. Мака́раў |
| Творны кім? чым? |
Мака́рам мн. Мака́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
Мака́ру мн. Мака́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
Makar — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Макар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Макараў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› макакве́тны (10)
(7) сабака́р ‹
› ма́кам (5)
(17) паляўні́чы-сабака́р ‹
› мака́ма (6)
(5) Дака́р ‹
› мака́равецкі (11)
(6) дракар ‹
› мака́рам (7)
(6) ясака́р ‹
› макарані́зм (10)
(6) ясака́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.