аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бісернік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бі́сернік мн. бі́сернікі |
| Родны каго? чаго? |
бі́серніка мн. бі́сернікаў |
| Давальны каму? чаму? |
бі́серніку мн. бі́сернікам |
| Вінавальны каго? што? |
бі́сернік мн. бі́сернікі |
| Творны кім? чым? |
бі́сернікам мн. бі́сернікамі |
| Месны у кім? у чым? |
бі́серніку мн. бі́серніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
— А як вы піцу замаўляеце?
— Піца-піца, не дуры, ты ў бакі мне не ідзі, ем цябе я з Колаю, каб энергіі паболела.
bisiernik — беларуская лацінка
Слова бісернік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бісернік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бісерына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бісектры́са (10)
(8) сапе́рнік ‹
› бісепто́л (8)
(8) супе́рнік ‹
› бі́сер (5)
(6) се́рнік ‹
› бі́серны (7)
(7) сві́рнік ‹
› бі́серына (8)
(6) лі́рнік ‹
› бі́серынка (9)
(11) уціхамі́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
бруднае, недагледжанае дзіця (знайдзіце друмылкі)