STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абтуратар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абтура́тар мн. абтура́тары |
| Родны каго? чаго? |
абтура́тара мн. абтура́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
абтура́тару мн. абтура́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
абтура́тар мн. абтура́тары |
| Творны кім? чым? |
абтура́тарам мн. абтура́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
абтура́тары мн. абтура́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
abturatar — беларуская лацінка
Слова абтуратар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абтуратар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абтурацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абту́паны (8)
(7) кура́тар ‹
› абту́паны (8)
(10) пракура́тар ‹
› абту́паць (8)
(9) сатура́тар ‹
› абтура́тарны (11)
(13) дэсульфура́тар ‹
› абтурацы́йны (11)
(10) тэзаўра́тар ‹
› абтура́цыя (9)
(11) рэстаўра́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
