STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэсульфуратар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэсульфура́тар мн. дэсульфура́тары |
| Родны каго? чаго? |
дэсульфура́тару мн. дэсульфура́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
дэсульфура́тару мн. дэсульфура́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
дэсульфура́тар мн. дэсульфура́тары |
| Творны кім? чым? |
дэсульфура́тарам мн. дэсульфура́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэсульфура́тары мн. дэсульфура́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)— Калі ласка, не трэба сустракаць кур'ераў у трусах!
— Без дык без.
desuĺfuratar — беларуская лацінка
Слова дэсульфуратар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэсульфуратар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэсульфурацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэсульфітатар (13)
(10) пракура́тар ‹
› дэсульфітацы́йны (15)
(9) сатура́тар ‹
› дэсульфіта́цыя (13)
(9) абтура́тар ‹
› дэсульфура́цыя (13)
(10) тэзаўра́тар ‹
› дэсцэндэ́нт (10)
(11) рэстаўра́тар ‹
› дэсюдэпо́рт (10)
(8) шыфра́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мазыр