аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дэсцэндэнт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дэсцэндэ́нт мн. дэсцэндэ́нты |
| Родны каго? чаго? |
дэсцэндэ́нта мн. дэсцэндэ́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
дэсцэндэ́нту мн. дэсцэндэ́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
дэсцэндэ́нта мн. дэсцэндэ́нтаў |
| Творны кім? чым? |
дэсцэндэ́нтам мн. дэсцэндэ́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
дэсцэндэ́нце мн. дэсцэндэ́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Траўматалогія на 5 паверсе.
descendent — беларуская лацінка
Слова дэсцэндэнт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дэсцэндэнт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дэсюдэпорт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дэсульфіта́цыя (13)
(6) індэ́нт ‹
› дэсульфура́тар (13)
(14) суперінтэндэ́нт ‹
› дэсульфура́цыя (13)
(10) прэтэндэ́нт ‹
› дэсюдэпо́рт (10)
(7) мардэ́нт ‹
› дэтабуіза́цыя (12)
(7) студэ́нт ‹
› дэтаксіка́цыя (12)
(9) суіцыдэ́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.