STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзіво́тная
м. дзіво́тны н. дзіво́тнае мн. дзіво́тныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзіво́тнай, дзіво́тнае
м. дзіво́тнага н. дзіво́тнага мн. дзіво́тных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзіво́тнай
м. дзіво́тнаму н. дзіво́тнаму мн. дзіво́тным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзіво́тную
м. дзіво́тны (неадуш.), дзіво́тнага (адуш.) н. дзіво́тнае мн. дзіво́тныя (неадуш.), дзіво́тных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзіво́тнай, дзіво́тнаю
м. дзіво́тным н. дзіво́тным мн. дзіво́тнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзіво́тнай
м. дзіво́тным н. дзіво́тным мн. дзіво́тных |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
Ты марыш выспацца і паехаць на працу. Я мару паехаць на працу і выспацца. Мы розныя.
dzivotny — беларуская лацінка
Слова дзівотны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзідаваты + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіво́тліва (10)
(9) вельбо́тны ‹
› дзіво́тлівы (10)
(7) любо́тны ‹
› дзіво́тна (8)
(7) таво́тны ‹
› дзіво́ты (7)
(6) кво́тны ‹
› дзіво́цтва (9)
(9) бяскво́тны ‹
› дзіво́цце (8)
(6) рво́тны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
