аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзіво́тны — прыметнік дзіво́цтва — назоўнік
канцэпт

дзівоты

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова дзівоты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 —

мн.  дзіво́ты
Родны
каго? чаго?		 —

мн.  дзіво́т
Давальны
каму? чаму?		 —

мн.  дзіво́там
Вінавальны
каго? што?		 —

мн.  дзіво́ты
Творны
кім? чым?		 —

мн.  дзіво́тамі
Месны
у кім? у чым?		 —

мн.  дзіво́тах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.


— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».


dzivoty — беларуская лацінка

Слова дзівоты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзівоты — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзівоцтва + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзіво́тлівы (10)

(10) сантыме́нты ‹

› дзіво́тна (8)

(10) сентыме́нты ‹

› дзіво́тны (8)

(11) экскрэме́нты ‹

› дзіво́цтва (9)

(7) калго́ты ‹

› дзіво́цце (8)

(5) зло́ты ‹

› дзігер (6)

(7) грымо́ты ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

рэкурсіўны гадзіннік