дзівоцтва

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзівоцтва
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзіво́цтва мн. дзіво́цтвы
Родны каго? чаго?	дзіво́цтва мн. дзіво́цтваў
Давальны каму? чаму?	дзіво́цтву мн. дзіво́цтвам
Вінавальны каго? што?	дзіво́цтва мн. дзіво́цтвы
Творны кім? чым?	дзіво́цтвам мн. дзіво́цтвамі
Месны у кім? у чым?	дзіво́цтве мн. дзіво́цтвах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.

Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.

dzivoctva — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА