дзівоцтва

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзівоцтва
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзіво́цтва мн. дзіво́цтвы
Родны каго? чаго?	дзіво́цтва мн. дзіво́цтваў
Давальны каму? чаму?	дзіво́цтву мн. дзіво́цтвам
Вінавальны каго? што?	дзіво́цтва мн. дзіво́цтвы
Творны кім? чым?	дзіво́цтвам мн. дзіво́цтвамі
Месны у кім? у чым?	дзіво́цтве мн. дзіво́цтвах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

Ты стаіш на правільнай дарозе. Але ты стаіш.

dzivoctva — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дзівоцтва — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзівоцце + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› дзіво́тна (8)

(13) капітуля́нцтва ‹

› дзіво́тны (8)

(12) камедыя́нцтва ‹

› дзіво́ты (7)

(9) абібо́цтва ‹

дзіво́цтва (9)

› дзіво́цце (8)

(9) дзяво́цтва ‹

› дзігер (6)

(9) брыдо́цтва ‹

› дзі́да (5)

(9) свядо́цтва ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Нават ChatGPT спрабуе па-беларуску, а ты дагэтуль не.

А колькі разоў адна і тая ж малекула вады магла быць на адным і тым жа месцы за 4.5 мільярды гадоў існавання Зямлі?