адрасець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў адрасець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	адрасе́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я адрасе́ю мы адрасе́ем ты адрасе́еш вы адрасе́еце ён, яна, яно адрасе́е яны адрасе́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. адрасе́ла м. адрасе́ў н. адрасе́ла мн. адрасе́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты адрасе́й вы адрасе́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	адрасе́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

adrasieć — беларуская лацінка

Слова адрасець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: