STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адрасатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адраса́тка мн. адраса́ткі |
| Родны каго? чаго? |
адраса́ткі мн. адраса́так |
| Давальны каму? чаму? |
адраса́тцы мн. адраса́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
адраса́тку мн. адраса́так |
| Творны кім? чым? |
адраса́ткай, адраса́ткаю мн. адраса́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
адраса́тцы мн. адраса́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
З аднаго балота чэрці = Адным возам па піва едуць
ніколі не едзь па піва адным возам, бо скажуць, што вы чэрціadrasatka — беларуская лацінка
Слова адрасатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адрасатка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адрасацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адраса́нтка (10)
(12) канфедэра́тка ‹
› адраса́нтны (10)
(7) каса́тка ‹
› адраса́т (7)
(7) наса́тка ‹
› адраса́тны (9)
(5) та́тка ‹
› адраса́цыя (9)
(5) та́тка ‹
› адрасе́ць (8)
(7) ната́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
