STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адрасантка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адраса́нтка мн. адраса́нткі |
| Родны каго? чаго? |
адраса́нткі мн. адраса́нтак |
| Давальны каму? чаму? |
адраса́нтцы мн. адраса́нткам |
| Вінавальны каго? што? |
адраса́нтку мн. адраса́нтак |
| Творны кім? чым? |
адраса́нткай, адраса́нткаю мн. адраса́нткамі |
| Месны у кім? у чым? |
адраса́нтцы мн. адраса́нтках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Спытала ў псіхолага, ці звязаная дэпрэсія з маім высокім інтэлектам — яна сказала, што ў мяне няма ні высокага інтэлекту, ні дэпрэсіі.
adrasantka — беларуская лацінка
Слова адрасантка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адрасантка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адрасат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адрасава́ць (10)
(13) дэманстра́нтка ‹
› адрасава́ць (10)
(10) фігура́нтка ‹
› адраса́нт (8)
(11) абскура́нтка ‹
› адраса́нтны (10)
(12) універса́нтка ‹
› адраса́т (7)
(11) дыверса́нтка ‹
› адраса́тка (9)
(11) камерса́нтка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
