дзівоснічаць

гэта

— паводзіць сябе дзіўна

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзівоснічаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзіво́снічаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзіво́снічаю мы дзіво́снічаем ты дзіво́снічаеш вы дзіво́снічаеце ён, яна, яно дзіво́снічае яны дзіво́снічаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзіво́снічала м. дзіво́снічаў н. дзіво́снічала мн. дзіво́снічалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзіво́снічай вы дзіво́снічайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзіво́снічаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

.BY — гэта не бі-ўай і не бай
гэта БЫ
N A V A K A C Y I . B Y
U D U B A J . B Y
N A M A L D Y V Y . B Y
S K A R E J . B Y

mnie-b-danat.by

dzivosničać — беларуская лацінка

Слова дзівоснічаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: