аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзіво́сы — назоўнік дзіво́тліва — прыслоўе
канцэпт

дзівота

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзівота
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзіво́та

мн.  дзіво́ты
Родны
каго? чаго?
дзіво́ты

мн.  дзіво́т
Давальны
каму? чаму?
дзіво́це

мн.  дзіво́там
Вінавальны
каго? што?
дзіво́ту

мн.  дзіво́ты
Творны
кім? чым?
дзіво́тай, дзіво́таю

мн.  дзіво́тамі
Месны
у кім? у чым?
дзіво́це

мн.  дзіво́тах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.


На 49-й старонцы інструкцыі па эксплуатацыі «Масквіча» ёсць расклад маршрутак.


dzivota — беларуская лацінка

Слова дзівота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзівота — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзівоты + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзіво́снічаць (12)

(6) субо́та

дзіво́сны (8)

(9) хвальбо́та

дзіво́сы (7)

(6) любо́та

дзіво́тліва (10)

(5) кво́та

дзіво́тлівы (10)

(8) алікво́та

дзіво́тна (8)

(5) рво́та


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

шлях