Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

звяць, звяну, звянеш, звяне; закончанае трыванне
1. Стаць вялым, бляклым; завяць. Кветкі звялі ад спякоты. Трава звяла. // пераноснае значэнне Страціць свежасць; змарнець. Хоць Барташэвічу і было больш за шэсцьдзесят год, усё ж ён яшчэ быў пругкім чалавекам, а жонка ў зорак пяць год звяла, як кветка ў спёку. ← Ілья Гурскі.
2. пераноснае значэнне Зрабіцца вялым, млявым. Цягавіты стары, каб прыйшлося, перамог бы яшчэ сваю ўтому пасля цяжкай дарогі і прайшоў бы яшчэ адным махам з пяцьдзесят кіламетраў, але тут задушыла яго трывога: ён зусім звяў. ← Кузьма Чорны. І ногі і рукі ў Івана звялі. ← Максім Гарэцкі.

❌

звяць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў звяць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	звя́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я звя́ну мы звя́нем ты звя́неш вы звя́неце ён, яна, яно звя́не яны звя́нуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. звя́ла м. звя́ў н. звя́ла мн. звя́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты звя́нь вы звя́ньце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	звя́ўшы

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

Слова звяць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

звяць

Навігатар

Мемчыкі