STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова звястун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
звясту́н мн. звестуны́ |
| Родны каго? чаго? |
звестуна́ мн. звестуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
звестуну́ мн. звестуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
звестуна́ мн. звестуно́ў |
| Творны кім? чым? |
звестуно́м мн. звестуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
звестуне́ мн. звестуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
З зоны камфорту не трэба выходзіць. Яе трэба пашыраць.
zviastun — беларуская лацінка
Слова звястун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік звястун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове звястун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звярэ́ц (6)
(7) таўсту́н ‹
› звярэ́ць (7)
(6) вясту́н ‹
› звясло́ўвацца (12)
(6) вясту́н ‹
› звясту́нка (9)
(6) пясту́н ‹
› звясту́нка (9)
(6) баўту́н ‹
› звя́ць (5)
(6) каўту́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
