Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 трашчаць, -шчу, -шчыт, -шчыць; незакончанае трыванне
  1. Утвараць трэск (у 1 знач.). Ступіць не паспееш два крокі — Лядок яшчэ тонкі трашчыць. ← Пятро Прыходзька. Дах трашчаў, развальваўся, са скрыгатам спаўзаў уніз. ← Васіль Хомчанка. Сухія сцябліны трашчалі пад нагамі, лісце чаплялася за рукі. ← Міхась Даніленка. Весела трашчалі ў печы сухія бярозавыя дровы. ← Алена Васілевіч. / Пра моцны мароз. Дзяўчынка ўхуталася ў старую світку, бо на дварэ трашчаў мароз. ← Раман Сабаленка. Мароз трашчыць, снягі мяце, Снягір, як макаў цвет, цвіце, Спявае, весяліцца, Марозу не баіцца. ← Мікола Хведаровіч. // Рабіць рэзкі шум, грукат, стук і пад. Матацыкл, фыркае раз, другі і раптам аглушальна трашчыць. ← Хведар Жычка. Трашчаў будзільнік доўга і звонка. ← Леанід Гаўрылкін. Трашчалі бульдозеры, разраўноўваючы зямлю для бетоннай падушкі. ← Макар Паслядовіч. Трашчалі аўтаматы і кулямёты, глуха бухалі гранаты, а потым пракацілася гулкае «ура!». ← Рыгор Няхай. // Утвараць траскучы гук. Пясок трашчыць на зубах. // Абзывацца гукамі, падобнымі па трэск (пра насякомых, птушак). У лесе цішыня, толькі начныя цвыркуны.., забыўшыся на сон, трашчаць увесь час. ← Рыгор Ігнаценка. Сарока-белабока Трашчыць тут недалёка. ← Анатоль Астрэйка. На явары трашчыць спрасонку бусел, Зрабіўшы стойку на адной назе. ← Паўлюк Прануза.
  2. пераноснае значэнне Хутка, доўга, не змаўкаючы, гаварыць; гаварыць без патрэбы. Маці маю, у гутарцы са мною, .. [Болесь] ні разу і не ўспомніў, хоць пра сваіх увесь час трашчаў на ўсе лады. ← Максім Гарэцкі. Я чужой зямлі не зычу ліха. Гід, канчай, над вухам не трашчы! ← Пімен Панчанка.
  3. Быць перапоўненым, запоўненым кім-, чым-н. Людзей сабралася столькі, што аж клуб трашчаў. ← Іван Навуменка. Сенам пуня пабіта, З дабром ток аж трашчыць. ← Янка Купала. // размоўнае слова Напоўніцца звыш моры. Жывот трашчыць ад вады. ▪ — Наеўся бульбы з селядцамі, аж пуза трашчыць, — апраўдваўся Алесь. ← Мікола Ваданосаў. // размоўнае слова Ламацца ад дастатку, вялікай колькасці чаго-н. Ад смажаніны і вяндліны трашчалі сталы. ← газета «Літаратура і мастацтва». Прасторная хата Чаборыхі, як звалі ў Бярозаўцы Маніну матку, застаўленая шырокімі сталамі, якія трашчалі ад яды і выпіўкі, была поўна людзей. ← Алена Васілевіч. // размоўнае слова Быць цесным (пра адзенне). Кароценькі, цесны халат аж трашчыць на .. дужых плячах [Кузьмы Цопы]. ← Алесь Асіпенка.
  4. пераноснае значэнне Быць напярэдадні краху, распаду. Каланіялізм ужо трашчыць хістаецца і гнецца ад магутнага голасу мільёнаў людзей, якія патрабуюць незалежнасці і міру. ← газета «Літаратура і мастацтва». // Быць над пагрозай зрыву, невыканання. Трашчыць план, а шафёры варон страляюць... ← Іван Пташнікаў. Тысячы маіх землякоў валам валяць на поўдзень лячыцца. Трашчаць і стогнуць дарожныя і паветраныя графікі. ← Міхась Пянкрат.
  •••
  Аж за вушамі трашчыць — хутка, з апетытам (есці).
  Галава трашчыць гл. галава.
  Трашчаць па ўсіх нівах — быць пад пагрозай краху, развалу, распаду, зрыву.