Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

трашчотка, -і, ДМ -тцы; Родны склон мн. -так; жаночы род
  1. Прыстасаванне, пры дапамозе якога ўтвараюць трэск, шум, стук, лёскат. — Ну, хоць бы з парачку трашчотак! — Гаворыць дзядзька: — Ну, нічога, І так мы зробім шуму многа І ўсім зайцам задамо страху! ← Якуб Колас. Адно вартаўнікі хадзілі па вуліцы ды бесперастанна трашчалі трашчоткамі. ← Міхась Чарот. // Ударны музычны інструмент, які складаецца з набору драўляных дошчачак.
  2. пераноснае значэнне размоўнае слова Той (тая), хто многа, не сціхаючы, гаворыць; балбатун (балбатуха). — Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. ← Іван Шамякін.
  3. Машына для ачышчэння насення лёну.
  4. спецыяльны тэрмін Прыстасаванне для свідравання адтулін у цяжкадаступных месцах або з вялікім дыяметрам.

❌

трашчотка

гэта

— прыстасаванне

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова трашчотка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	трашчо́тка мн. трашчо́ткі
Родны каго? чаго?	трашчо́ткі мн. трашчо́так
Давальны каму? чаму?	трашчо́тцы мн. трашчо́ткам
Вінавальны каго? што?	трашчо́тку мн. трашчо́ткі
Творны кім? чым?	трашчо́ткай, трашчо́ткаю мн. трашчо́ткамі
Месны у кім? у чым?	трашчо́тцы мн. трашчо́тках
Клічная форма	— мн. —

Слова трашчотка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік трашчотка — у родным, давальным, творным і месным склоне

трашчотка

Навігатар

Мемчыкі