дзідка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзідка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзі́дка мн. дзі́дкі
Родны каго? чаго?	дзі́дкі мн. дзі́дак
Давальны каму? чаму?	дзі́дцы мн. дзі́дкам
Вінавальны каго? што?	дзі́дку мн. дзі́дкі
Творны кім? чым?	дзі́дкай, дзі́дкаю мн. дзі́дкамі
Месны у кім? у чым?	дзі́дцы мн. дзі́дках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пакінь вешаць нос, не дзеля гэтага рос.

а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам

dzidka — беларуская лацінка

Слова дзідка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: