дурноцце

гэта

— дурасць; дурны чалавек

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дурноцце
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дурно́цце мн. дурно́цці
Родны каго? чаго?	дурно́цця мн. дурно́ццяў
Давальны каму? чаму?	дурно́ццю мн. дурно́ццям
Вінавальны каго? што?	дурно́цце мн. дурно́цці
Творны кім? чым?	дурно́ццем мн. дурно́ццямі
Месны у кім? у чым?	дурно́цці мн. дурно́ццях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.

(з камара каня рабіць)

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

durnoccie — беларуская лацінка

Слова дурноцце (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: