Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

жлукта¹, -ы, ДМ -кце, Творны склон -ай, жаночы род; -а, Месны склон -у, Творны склон -ам, ніякі род
абласное слова Пасудзіна для запарвання бялізны, выдзеўбаная ў форме кадушкі з драўлянай калоды. У клеці паставілі дзежкі, карыты, жлукту, ступу ды другія гаспадарчыя прылады. ← Платон Галавач. [Уладзік] перакульвае жлукта і па ім узбіраецца на прыбудаваны да хаты хляўчук. ← Аркадзь Кандрусевіч.
жлукта², -ы, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; ДМ -е Творны склон -ай, жаночы род
размоўнае слова Пра таго, хто многа п'е, апіваецца. — Скарачае гэтай чорнай сівухай свой паганы век, жлукта няшчасная. ← Макар Паслядовіч.

❌

жлукта

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова жлукта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	жлукта мн. жлукты
Родны каго? чаго?	жлукты мн. жлуктаў
Давальны каму? чаму?	жлукце мн. жлуктам
Вінавальны каго? што?	жлукту мн. жлукты
Творны кім? чым?	жлуктай, жлуктаю мн. жлуктамі
Месны у кім? у чым?	жлукце мн. жлуктах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік жлукта — у родным, давальным, творным і месным склоне

жлукта

Навігатар

Мемчыкі