аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імбір
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
імбі́р мн. імбі́ры |
| Родны каго? чаго? |
імбі́ру мн. імбі́раў |
| Давальны каму? чаму? |
імбі́ру мн. імбі́рам |
| Вінавальны каго? што? |
імбі́р мн. імбі́ры |
| Творны кім? чым? |
імбі́рам мн. імбі́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
імбі́ры мн. імбі́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.
imbir — беларуская лацінка
Слова імбір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імбір — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імбрык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імбецы́л (7)
(6) такбі́р ‹
› імбецы́льнасць (13)
(7) пламбі́р ‹
› імбецы́льны (10)
(7) пламбі́р ‹
› імбі́рны (7)
(3) ві́р ‹
› і́мбрык (6)
(6) клаві́р ‹
› імбры́чак (8)
(8) эльзеві́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Магілёў