аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова імбрык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
і́мбрык мн. і́мбрыкі |
| Родны каго? чаго? |
і́мбрыка мн. і́мбрыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
і́мбрыку мн. і́мбрыкам |
| Вінавальны каго? што? |
і́мбрык мн. і́мбрыкі |
| Творны кім? чым? |
і́мбрыкам мн. і́мбрыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
і́мбрыку мн. і́мбрыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ласкавае слова — што дзень ясны.
— Колькі было падзелаў Рэчы Паспалітай?
— На тры больш, чым трэба.
imbryk — беларуская лацінка
Слова імбрык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік імбрык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове імбрычак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› імбецы́льны (10)
(5) ша́рык ‹
› імбі́р (5)
(4) бры́к ‹
› імбі́рны (7)
(7) ке́мбрык ‹
› імбры́чак (8)
(6) ю́мбрык ‹
› імбры́чкавы (10)
(6) бо́брык ‹
› імга́ (4)
(6) ку́брык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак.