STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова індычына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
індычы́на мн. індычы́ны |
| Родны каго? чаго? |
індычы́ны мн. індычы́н |
| Давальны каму? чаму? |
індычы́не мн. індычы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
індычы́ну мн. індычы́ны |
| Творны кім? чым? |
індычы́най, індычы́наю мн. індычы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
індычы́не мн. індычы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб не смяяліся ды не цешыліся, дык даўно б павесіліся.
— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
indyčyna — беларуская лацінка
Слова індычына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік індычына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове індыяніст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інды́чны (7)
(10) клевяшчы́на ‹
› інды́чы (6)
(7) ляшчы́на ‹
› інды́чы (6)
(9) здабы́чына ‹
› інды́чыцца (9)
(8) мужычы́на ‹
› І́ндыя (5)
(9) старычы́на ‹
› Індыяна́паліс (12)
(9) макры́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
