STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова старычына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
старычы́на мн. старычы́ны |
| Родны каго? чаго? |
старычы́ны мн. старычы́н |
| Давальны каму? чаму? |
старычы́ну мн. старычы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
старычы́ну мн. старычы́н |
| Творны кім? чым? |
старычы́нам мн. старычы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
старычы́не мн. старычы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр
staryčyna — беларуская лацінка
Слова старычына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік старычына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове старэйшына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› старыцавы (9)
(9) здабы́чына ‹
› ста́рыцца (8)
(8) індычы́на ‹
› ста́рыць (7)
(8) мужычы́на ‹
› старэ́й (6)
(9) макры́чына ‹
› старэ́йшанькі (12)
(7) прычы́на ‹
› старэ́йшы (8)
(11) самапрычына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
