аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
карава́й — назоўнік карава́йніца — назоўнік
канцэпт

каравайка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова каравайка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 карава́йка

мн.  карава́йкі
Родны
каго? чаго?		 карава́йкі

мн.  карава́ек
Давальны
каму? чаму?		 карава́йцы

мн.  карава́йкам
Вінавальны
каго? што?		 карава́йку

мн.  карава́ек
Творны
кім? чым?		 карава́йкай, карава́йкаю

мн.  карава́йкамі
Месны
у кім? у чым?		 карава́йцы

мн.  карава́йках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

Алкаголь забівае нервовыя клеткі. Застаюцца толькі спакойныя.


karavajka — беларуская лацінка

Слова каравайка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік каравайка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове каравайніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кара́ва (6)

(9) балаба́йка ‹

› караваджы́зм (11)

(7) чуба́йка ‹

› карава́й (7)

(7) гава́йка ‹

› карава́йніца (11)

(10) парагва́йка ‹

› карава́йны (9)

(9) уругва́йка ‹

› карава́йчык (10)

(6) жва́йка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кабзда